Niet alle vissoorten zijn hetzelfde en sommige populaire soorten op restaurantmenu’s kunnen meer kwaad dan goed doen voor uw lichaam.

Belangrijkste punten

– Zeven soorten vis vormen een aanzienlijk gezondheidsrisico vanwege hoge kwikgehaltes, ophoping van gifstoffen of slechte kweekpraktijken
– De omega-6 tot omega-3-verhouding van tilapia kan de ontsteking in uw lichaam juist verhogen
– Langlevende roofvissen zoals zwaardvis en haai accumuleren gevaarlijke hoeveelheden kwik in de loop van tientallen jaren
– Veiligere alternatieven zijn onder meer in het wild gevangen zalm, sardines, ansjovis en skipjacktonijn
– Inzicht in de herkomst en levenscyclus van vis helpt u weloverwogen keuzes te maken voor een optimale gezondheid

De vis die iedereen voor de gek houdt: Tilapia

Tilapia is het boegbeeld van ‘gezonde’ vis, maar het is een van de slechtste keuzes die je voor je lichaam kunt maken.

Het probleem met tilapia is de samenstelling van de vetzuren. In plaats van rijk te zijn aan de gunstige omega-3-vetzuren, die doorgaans worden geassocieerd met de gezondheidsvoordelen van vis, bevat tilapia juist veel omega-6-vetzuren. Deze disbalans kan ontstekingen in het lichaam veroorzaken, net als het eten van bewerkt vlees zoals bacon of hamburgers. Een ongezonde omega-6/omega-3-verhouding wordt in verband gebracht met chronische ontstekingen, wat een risicofactor is voor aandoeningen zoals hartaandoeningen, artritis en sommige vormen van kanker.

Wat de bezorgdheid nog groter maakt, is dat de meeste tilapia die in de VS verkrijgbaar is, geïmporteerd wordt van buitenlandse viskwekerijen, waar de regelgeving vaak ontbreekt. Deze kwekerijen kweken de vis vaak in overbevolkte en vervuilde omgevingen en voeren de vis maïs en soja in plaats van zijn natuurlijke dieet. Hierdoor is de vis die ze produceren niet alleen minder voedzaam, maar kan hij ook schadelijke stoffen bevatten.

De Mercury Monsters: Koningsmakreel, Zwaardvis en Haai

Hier is iets wat je misschien wel zal verbazen: sommige van de meest gewilde vissen in chique restaurants behoren ook tot de meest giftige. Koningsmakreel, zwaardvis en haai hebben allemaal één gevaarlijke eigenschap gemeen: ze zijn toproofdieren die jarenlang leven.

Hier is het probleem: elke keer dat een van deze grote vissen een kleinere vis opeet, krijgt hij niet alleen voedingsstoffen binnen, maar erft hij ook alle gifstoffen die de kleinere vis in zijn leven heeft opgebouwd. Dit fenomeen, bekend als bioaccumulatie, betekent dat tegen de tijd dat een zwaardvis op uw bord belandt, deze tientallen jaren aan kwik, lood en andere schadelijke zware metalen kan bevatten.

Kwik is bijzonder zorgwekkend omdat het je zenuwstelsel rechtstreeks aantast. Regelmatige consumptie kan geheugenproblemen, concentratieproblemen en in ernstige gevallen blijvende neurologische schade veroorzaken. Zwangere vrouwen lopen nog grotere risico’s, omdat kwik de placentabarrière kan passeren en de ontwikkeling van de hersenen van de foetus kan beïnvloeden.

Koningsmakreel is vooral problematisch omdat hij meer dan 30 jaar oud kan worden en tientallen jaren lang gifstoffen in zijn vetweefsel kan opslaan. Terwijl je die ogenschijnlijk gezonde vismaaltijd eet, krijg je een geconcentreerde dosis milieuverontreinigende stoffen binnen die zich mogelijk al langer hebben opgebouwd dan jijzelf.

De eeuwenoude toxineverzamelaar: Oranje Ruwe Harige

Hoewel oranje slijmkop exotisch en aantrekkelijk klinkt op een restaurantmenu, eet je in feite een zwemmende, giftige afvalhoop. Deze diepzeevissen kunnen tot 150 jaar oud worden, wat ze tot een van de langstlevende vissoorten ter wereld maakt.

Denk eens aan de veranderingen in het milieu in de afgelopen 150 jaar: industrieel afval, nucleaire neerslag, chemische afstroming en talloze andere vervuilende stoffen komen gestaag in onze oceanen terecht. De Oranjeslijmkop, met zijn extreem lange levensduur, is aan al deze factoren blootgesteld en heeft geleidelijk kwik, arseen, cadmium en lood in zijn lichaam opgebouwd.

Omdat ze in diepe oceaanwateren leven, worden oranje slijmvissen ook blootgesteld aan verontreinigende stoffen die zinken en zich op de zeebodem nestelen. Na verloop van tijd worden deze vissen reservoirs van milieugifstoffen, waardoor de concentraties verontreinigende stoffen toenemen die ernstige gezondheidsrisico’s kunnen vormen.

vervolg op de volgende pagina